Po śmierci swojego ulubionego krawca, bratnią duszę znalazła Joanna w osobie jego syna. Wyrastanie u boku silnej osobowości nie było łatwe, niemniej wychowywał się w klimacie krawieckim, na wskroś nim przesiąkł. Terminował u ojca wiele lat, poznając arkana rękodzieła. Najtrudniejsze było znalezienie swojego stylu, własnego krawieckiego podpisu, nie zapominając, że jest się spadkobiercą i depozytariuszem wypracowanej legendy. Na szczęście odziedziczył talent, oko wrażliwe na szlachetność linii, czucie proporcji i formy, wyobraźnię przestrzenną, wyczucie tekstury i koloru. Krawiectwo można kochać lub nienawidzić. Satysfakcja, zadowolenie i miłość przychodzą tylko wtedy, gdy jest się mistrzem. A w tym przypadku uczeń przerósł kreatora, syn przegonił ojca…
Dodaj komentarz
Komentarze