Krzysztof Głowacki na tle polskiej literatury erotycznej pozycjonuje się jako postać radykalnie inna od najpopularniejszych autorek. Podczas gdy polski rynek erotyków jest zdominowany przez „literaturę dla kobiet” (często romantyzującą niebezpieczne relacje), Głowacki otwarcie nazywa swoją twórczość nowoczesną powieścią pornograficzną i odrzuca romanse z „pieprzykiem”. Mainstream skupia się na emocjach, „zdobywaniu” kobiety i luksusowym życiu mafii. Seks jest tam nagrodą lub narzędziem budowania napięcia. Głowacki skupia się na akcie fizycznym i mechanizmach pożądania. Jego proza jest surowa, wręcz reporterska w opisie seksu, co dla fanek klasycznego romansu bywa odbierane jako zbyt przedmiotowe i „brudne”.
Dodaj komentarz
Komentarze